Uitkeringen oude lijfrente naar partner

De belastingdienst zal ongetwijfeld van mening zijn geweest dat de antimisbruikbepaling ook na 2001 geldt. Maar theoretisch zou dat wel eens discutabel kunnen zijn en al die tijd heerste er onzekerheid over de belastbaarheid van deze uitkeringen. Maar nu is er een scheurtje in het bolwerk gekomen. Op vragen van het bureau vaktechniek van Nationale Nederlanden is een antwoord gekomen waarbij onder omstandigheden belastingheffing plaatsvindt bij de minstverdiener als die de gerechtigde tot de uitkering is. Helaas is dit standpunt nog niet officieel gepubliceerd, maar vermoedelijk zal dat binnenkort wel gebeuren. Het werkt als volgt.

Stel dat u als man de verzekering heeft gesloten en als meestverdiener de premie heeft afgetrokken. U moet dan uw vrouw als begunstigde aanwijzen vóórdat de uitkeringen ingaan. Uw vrouw heeft dan recht op het lijfrentekapitaal waarvan de lijfrente moet worden aangekocht. De uitkeringen zijn bij haar belast als zij voldoen aan de eisen van het nieuwe lijfrenteregime zoals dat na 1 januari 2001 geldt. Zij kan dus óf een levenslange oudedagsuitkering bedingen, óf een tijdelijke oudedagslijfrente die uitkeert vanaf haar 65^ste jaar en waarvan de uitkeringen niet hoger zijn dan €20.602 (bedrag 2011) per jaar. Als u het zó regelt, weet u zeker dat de belastingdienst de uitkeringen bij uw vrouw zal belasten. Wijkt u hiervan af, dan blijft de oude vraag bestaan of de overgangsregel inderdaad belastingheffing bij de meestverdiener voorschrijft. U kunt er op rekenen dat de belastingdienst zich op het standpunt zal stellen dat belastingheffing bij u hoort plaats te vinden. U kunt daarover dan een procedure voeren, waarbij de uitkomst interessant, maar onzeker is. Omdat niet veel mensen zin hebben in een procedure, zal men zich wel aan de regels van de belastingdienst houden, hoe onjuist ze eventueel ook moge zijn. Waarmee de macht van (vrijblijvende) uitspraken van de belastingdienst maar weer eens aangetoond wordt.